| 20. desember 2009 |
|
| Ljóð |
Aðventa.
Brátt nálgast sú helgasta hátíð í bæ
með heilögu ljósunum björtum
andi Guðs leggst yfir lönd, yfir sæ
og leitar að friði í hjörtum.
!
En nú virðist fegurðin flúin á braut
friðurinn spennu er hlaðinn,
lífsgæðakapphlaup og kauphallarskraut
er komið til okkar í staðinn.
!
Þá vill hann oft gleymast sem farveg oss fann
fæddur á jötunnar beði,
við týnum úr hjartanu trúnni á hann
og tilefni jólanna gleði.
!
Vökvaðu kærleikans viðkvæmu rós
þá veitist þér andlegur styrkur,
kveiktu svo örlítið aðventuljós
þá eyðist þitt skammdegismyrkur.
!
það ljós hefur tindrað aldir og ár
yljað um dali og voga,
þó kertið sé lítið og kveikurinn smár
mun kærleikur fylgja þeim loga.
!
Láttu svo kertið þitt lýsa um geim
loga í sérhverjum glugga´
þá getur þú búið til bjartari heim
og bægt frá þér vonleysisskugga.
Hákon Aðalsteinsson
--------------------
Til baka . . .
|
|