Inngangur
Við trúum því að Biblían sé innblásið orð Guðs og því óskeikult. (II. Tím 3:16).
Biblían er hið æðsta vald sem Guð hefur gefið manninum. Öll kenning, trú, von og leiðbeining verður að byggjast á og vera í samræmi við hana. Biblían á að lesast og rannsakast af öllum mönnum alls staðar og getur aðeins verið skilin til fulls af þeim sem smurðir eru Heilögum Anda. I Jóh. 2:27, II Pét. 1:20-21.
Hinn eini sanni Guð
Það er aðeins einn sannur Guð. Hann er alls staðar, hinn alvitri, hinn alvaldi, hinn eilífi, sá sem opinberar sig, hinn mikli "ÉG ER". Hann opinberast mannkyninu sem Faðir, Orð (Sonur) og Heilagur Andi. I Jóh. 5:7, Markús 12:29, Jesaja 44:6.
Sonur Guðs
Við trúum á guðdóm Drottins Jesú Krists, sonar Guðs. Hann var Guð opinberaður í holdi, (I Tím. 3:16), fæddur af Maríu mey og getinn af Heilögum Anda (Lúkas 1:35). Við trúum á syndlaust líf hans, kraftaverk, friðþægingardauða, greftrun og upprisu líkama hans. Við trúum að hann hafi verið gjörður bæði að Drottni og Kristi (Post 2:36) og hann sé eini meðalgangarinn milli Guðs og manna (I Tím 2:5).
Sköpun mannsins, fall og endurlausn
Maðurinn er skapaður í mynd og líking Guðs (I. Mós. 1:26) Vegna blekkingar og óhlýðni að yfirlögðu ráði við boð Guðs varð maðurinn gjörspilltur. Vegna hinnar upprunalegu misgjörðar Adams rann synd og dauði til allra manna (Róm. 5:12). Eina frelsisvon hins fallna manns er í Drottni Jesú Kristi. (Post. 4:12).
Iðrun og afturhvarf mannsins
Fyrirgefning syndanna og afnám refsingar dauða og heljar er áunnin fyrir sanna iðrun og trú á hið heilaga blóð Drottins Jesú Krists. Iðrun innifelur breytingu viðhorfa og tilgangs, hugarfarsbreytingu, breytingu á líferni o.s.frv. Endurnýjun fyrir Heilagan Anda er samfara iðrun og trú og gerir syndarann að nýrri sköpun í Kristi. I Kor 5:17, Lúk. 24:47, Róm 8:16, Títus 3:5-7.
Niðurdýfingarskírn
Hinn biblíulegi vegur skírnarinnar er niðurdýfing í vatn, sem mynd af greftrun með Kristi (Róm. 6:1-4), og er aðeins ætluð þeim sem trúa og hafa gjört iðrun. Í hlýðni við Orð Guðs sameinast hinn trúaði nafni, dauða og lífi Drottins Jesú Krists í skírninni, þess vegna er skírt í nafni Drottins Jesú Krists, m.a. samkvæmt Post. 2:38, 8:16, 10:48, 22:16 og þannig fullnægt boðinu í Matt. 28:19.
Mynd sannleikans um niðurdýfingarskírn er eftirfarandi:
1. Fyrirheit um nafnið (Lúk. 1:30-31).
2. Opinberun um nafnið (Matt. 16:13-17).
3. Boð um að nota nafnið (Matt. 28:18-19).
4. Hlýðni (Post 2:38. o.fl.)
Nafn Jesú og fyrirheit um það er gefið af Guði föður. Fyrir þetta nafn getum við nálægst heilagan Guð. Fyrir þetta nafn hefur Guð samkipti við syndugt mannkyn. Pétur fékk opinberun um þetta nafn er hann sagði: "Þú ert Kristur sonur lifanda Guðs". Í Matt. 28:19 var gefið boð um að nota nafn Jesú í skírninni, þ.e. nafn Föðurins, Sonarins og hins Heilaga Anda, sem koma saman í Drottni Jesú Kristi. (Post 2:36) Í Postulasögunni sjáum við algjöra hlýðni postulanna og lærisveinanna við að nota nafn Jesú í skírninni. DÆMI: Pétur (Post. 2:38), Filippus (Post. 8:12), Ananaías (Post. 9:18, 22:16) og Páll (Post. 19:5). Við förum að dæmi þeirra. (Nánar um skírninga í ritinu "Skírnin" sem Krossinn gaf út árið 1984 og hefur verið endurútgefið síðan).
Skírn í Heilögum Anda
Skírn í Heilögum Anda er gjöf Guðs til handa öllum trúuðum og samfara henni er tákn tungutals eins og Andinn gefur að mæla (Post. 2:4, 10:45-46, 19:6, o.s.frv.).
Mynd sannleikans varðandi skírn í Heilögum Anda er eftirfarandi:
1. Um hana er spáð (Jóel 2:28).
2. Um hana er gefið fyrirheiti (Lúk 24:49, Jóh. 14:16-17, 16:7, Markús 16:17).
3. Kraftur Heilags Anda. Dæmi:
-
Í loftstofunni (Post. 2:4).
-
Páll postuli (I Kor. 14:18).
-
Í Samaríu (Post. 8:14-17).
-
Kornelíus (Post. 10:44, 11:15).
-
Í Efesus (Post. 19:1-6).
4. Tilgangur.
Samkvæmt Postulasögunni 8:18 meðtóku hinir trúuðu skírn Heilags Anda fyrir handayfirlagningu postulanna. Gjafir Andans voru einnig veittar á sama hátt (I Tím 4:14). Jesús gaf það fyrirheit að þeir sem leiti í trú geti einnig öðlast skírn í Heilögum Anda án handayfirlagningar (Jóh. 7:37-39).
Andlegur vöxtur
Við trúum að kraftur Guðs sé megnugur að leysa okkur undan refsingu syndarinnar, sem er dauði og helja. Hann er megnugur að leysa okkur undan innri synd, sem opinberast í holdlegu sjálflífi. Hann er einnig megnugur að leysa okkur undan nærveru syndar og tilgangi, sem er að rjúfa samband Guðs og manns. Kristur dó til að endurreisa það sem glataðist í syndafallinu.
Við trúum að þessu marki sé hægt að ná með því að vaxa í vaxtartakmarki Krists fyllingarinnar (Efesus 4:11-13) fyrir daglega krossfestingu hins fallna eðlis Adams (Fil. 3:10-12). Orð Páls postula sýna okkur að um vöxt er að ræða samfara því að þekkja Krist, kraft upprisu hans, samfélag písla hans og sammyndast dauða hans. Snið þessa sannleika er að finna í tjaldbúð Móse (Róm. 2:20, Hebr. 9:11) sem er mynd hinnar fullkomnu tjaldbúðar, sem ekki er með höndum gjörð. Hún sýnir okkur hvernig hægt er að vaxa til andlegs þroska, til Hans sem er höfuðið (Efesus 4:15). *Nánar um þessi atriði í ritunum "Vöxtur í Guði" (Krossinn 1984) og "Tjaldbúðin" (Ax-forlag 1995)*.
Guðleg lækning
Þjáningar Drottins Jesú Krists greiddu gjaldið fyrir lækningu líkama okkar og frelsi sálna okkar (Jes. 53:5, Matt. 8:17, I Pét. 2:24). Guðleg lækning fyrir líkamann er hluti af friðþægingunni og er ætluð öllum þeim er trúa.
Á sama hátt og postularnir, smyrjum við sjúka með olíu (Mark. 16:13). Tákn, undur, kraftaverk og lækningar áttu sér stað þegar postularnir lögðu hendur yfir sjúka. Jafnvel skuggi Péturs bar með sér smurningu (Post. 5:12-16). Guð vann sérstök kraftaverk fyrir hendur Páls og fólk læknaðist fyrir sveitadúka og forklæði sem borin voru út frá líkama hans (Post 19:11-12).
Við gerum okkur ljóst að lækningarkrafturinn er ekki í þessum efnislegu hlutum, heldur vera þeir smurningu og kraft nafns Drottins Jesú Krists. Lækningin er í nafni hans. Hinum sjúku er leiðbeint að kalla öldunga safnaðarins til að smyrja sig í nafni Drottins (Jak. 5:13-14).
Brauðsbrotning
Brauðsbrotning er fólgin í að neytt er að brauði og ávexti vínviðarins og er samkvæmt ritningunum sagt vera líkami og blóð Drottins Jesú Krists (Matt. 26:26-29). Fyrir trú og smurningu Heilags Anda sameinast nærvera blóðs og líkama Jesú Krists, brauðinu og víninu. Fyrir því talar Jesú um brauðið og vínið sem líkama sinn og blóð. Brauðsbrotningin er til minningar um þjáningu og dauða Jesú Krists (I Kor 11:26). Hún er einnig spádómur um endurkomu Drottins og ætti að stundast af öllum trúuðum þar til hann kemur aftur (I Kor. 11:26).
Fótaþvottur
Fótaþvottur var einnig stofnsettur af Drottni Jesú Kristi. Fótaþvottur er til hreinsunar og helgunar fyrir fætur og hendur þeirra sem auðmýkja sig til þátttöku. Jóh. 13:4-17.
Upprisa allra dauða og dómur
1. Jesú reis upp frá dauðum sem frumgróði og með honum sofnaðir helgir menn. Það er hinn fyrsti hluti upprisunnar.
2. Við trúum að Drottinn Jesús muni birtast á himni til að hrífa þá í burtu sem taldir verða verðugir (burthrifningin). Lúk. 21:36, I Þess. 4:15-17, 2:19, I Kor 15:51-56. Fyrirheiti burthrifningarinnar er fyrir alla þá sem lifa sigrandi trúarlífi. Við trúum því að upprisu dauðra verði þannig varið að í ljós muni koma mismunandi stig dýrðar eftir andlegum vexti hvers og eins. I Kor. 15:41-42.
3. Margir trúaðir sem ekki lifa sigrandi lífi, munu missa af burthrifningunni, en þeir munu fá tækifæri í þrengingunni miklu og þeir munu upp rísa við lok þeirra. Op. 6:10, 15:21, 20:5.
4. Aðrir dánir munu upp rísa við upprisu allra dauðra. Jóh 5:28-29, Op. 20:7-15, 21:8.
Endurkoma Krists
Við trúum því að endurkoma Krists í persónu verði á sama hátt og hann fór (Post. 1:11). Þetta verður sýnileg koma Drottins með brúði sína og má ekki rugla saman við burthrifninguna. (Op. 19:11-16.)
Þúsundáraríkið
Við trúum því að við endurkomu sína muni Drottinn Jesús Kristur stofnsetja þúsund ára ríki sitt á jörðinni og uppfylla þannig fyrirheiti ritninganna. (II Þess. 1:7, Op. 19:11-14, Róm 11:26-27, Op. 20:1-7).
Nýr himinn, ný jörð og hin nýja Jerúsalem
Við trúum á endurreisn himins og jarðar og að hin helga borg muni birtast á sjónarsviðinu.Allir menn frá öllum tímum munu í upprisulíkömum sínum, sál og anda, dvelja um alla eilífð á einum fjögurra eftirtalinna staða:
1. Nýjum himni
2. Á nýrri jörð
3. Hinni nýju borg
4. Eldsdíkinu
Þeir sem Opinberunarbókin sýnir klædda hvítum skikkjum munu verða á hinum nýjum himni (Op. 7:13-17). Þeir sem klæddir eru hvítum klæðum munu verða á hinni nýju jörð (Op. 4:4, 5:10). Þeir sem klæddir eru dýru líni munu verða í hinni nýju Jerúsalem (Op. 19:7). Þeir sem ekki verða ritaðir í lífsins bók mun verða kastað í eldsdíkið. Op. 20:15, I. Pét. 3:13, Op. 21:2,10.
Söfnuðurinn
Söfnuðurinn er líkami Krists, bústaður Guðs fyrir Andann með guðlega köllun til mikils hlutverks. Hinir trúuðu eru skírðir af andanum til að vera einn líkami. I Kor. 12:13, Ef. 1:22-23.
Barnablessun
Á sama hátt og Jesú bauð litlu börnunum að koma til sín og blessaði þau, færum við okkar börn í hús Guðs til að meðtaka blessun hans og helgast honum. Síðan er það ábyrgð foreldranna að ala þau upp í guðsótta og góðum siðum. Ef. 6:1-4.
Tíund
Við trúum því að tíund sé áætlun Guðs til að mæta efnislegum þörfum safnaðarins. Tíund kom fyrst fram undir lögmáli trúarinnar hjá Abraham, hélt áfram undir lögmáli Móse og var síðan staðfest af Jesú. Þetta sýnir að lögmál tíundarinnar er enn í gildi (Mal. 3:10, Matt. 23:23, I Kor. 16:22). Tíund safnaðarmeðlima ber uppi þjónustu safnaðarins og er ráðstafað af forstöðumanni og gjaldkera samkvæmt samþykktum safnaðarins. Við trúum einnig að okkur beri að fórna til málefnis Drottins bæði frumgróðafórn og almennum fórnum (Orðskv. 3:9-10, 5. Mós. 18:1-5).
I. Upphaf tíundar: I Mós. 14:17-24, 15:1, 28:20-22, Mal. 3:11,
II. Tegundir tíundar:
A. Levíta - III Mós. 27:30-34, IV Mós. 18:24, Esek. 44:30.
B. Æðstu presta - IV Mós. 18:26-27.
C. Samfélags - V Mós. 14:23-27.
D. Góðgjörða - V Mós. 14:27-29, 26:12.
III. Tilgangur tíundar:
A. Skjöldur Abrahams - I Mós. 15:19
B. Laun - Orðskv. 3:9-10.
C. Tigna Guð - Orðskv. 3:9-10.
D. Andleg blessun - Mal. 3:10-11.
E. Kærleikur - II Kor. 9:7-9.
IV. Staðfesting tíundar: Matt. 23:23, Lúk. 11:42, I Kor. 16:2, II Kor. 9:7-9.
Án þess að það sé beinlínis hluti af trúarjátningum trúfélagsins Krossins, hefur sú hefð myndast, að söfnuðurinn, forstöðumaður hans eða einstakir meðlimir á eigin vegum, beri röddu Orðs Guðs út í samfélagið. Þar er meðal annars átt við beint eða óbeint trúboð, aðfinnslur á opinberum vettvangi við ýmis mál í samfélaginu sem betur mættu fara. Krossinn stundar þó ekki dyratrúboð að hætti ýmissra hreyfinga hér á landi og erlendis, stundar ekki átroðning við almenning með auglýsingum sem sendar eru í heimahús á annan hátt en með tilkynningum í dagbókum fjölmiðla og einstaka útsendingum á kristilegu sjónvarpsstöðinni Ómega. Söfnuðurinn viðurkennir að trúfrelsi er hluti af réttindum manna, eins og viðurkennt er í Stjórnarskrá íslenska lýðveldisins, þótt í framkvæmd sé trúfrelsi sumra meira en annarra.
Á þeim tæpu nítján árum sem Krossinn hefur starfað hafa orðið margvíslegar breytingar á íslensku samfélagi. Ógn og vá hefur aukist, afbrot og eiturlyfjanotkun vaxið, óguðlegar hreyfingar og samtök náð öflugri fótfestu í landinu og börnin okkar dregist aftur úr annarra þjóða börnum í námi, svo eitthvað sé nefnt. Þó hafa orðið framfarir á ýmsum sviðum, þótt deila megi um ágæti sumra þeirra. Í hnotskurn má segja, að ef Krossinn hefur einhvern tíma átt erindi við íslensku þjóðina, er það nú.