10. K A F L I
Þrengingarnar miklu og þúsund ára ríkið
Eftir að burthrifningin hefur gengið um garð, og allir þeir sem tilheyra Drottni hér á jörðu hafa horfið til fundar við Hann, munu þrengingar ganga yfir þessa jörð. Þrengingar þessar munu vara í þrjú og hálft ár.
Sjötíu sjöundir eru ákveðnar lýð þínum og þinni heilögu borg til þess að drýgja glæpinn til fulls og fylla mæli syndanna og til þess að friðþægja fyrir misgjörðina og leiða fram eilíft réttlæti, til þess að innsigla vitrun og spámann og vígja hið háheilaga. Vit því og hygg að: Frá því, er orðið um endurreisn Jerúsalem út gekk, til hins smurða höfðingja, eru sjö sjöundir, og í sextíu og tvær sjöundir skulu torg hennar og stræti endurreist verða, þó að þrengingartímar séu. Og eftir þær sextíu og tvær sjöundir mun hinn smurði afmáður verða, og hann mun ekkert eiga, og borgina og helgidóminn mun eyða þjóð höfðingja nokkurs, sem koma á, en hann mun farast í refsidómsflóðinu, og allt til enda mun ófriður haldast við og sú eyðing, sem fastráðin er. Og hann mun gjöra fastan sáttmála við marga um eina sjöund, og um miðja sjöundina mun hann afnema sláturfórn og matfórn, og á vængjum viðurstyggðarinnar mun eyðandinn koma, en eftir það mun gjöreyðing, og hún fastráðin, steypast yfir eyðandann. (Daníel 9:24-27)
Frá því að boðið gekk út um endurreisn Jerúsalemborgar og musterisins og þar til að hinn smurði höfðingi, þ.e. Drottinn Jesús Kristur, kemur fram á sjónarsviðið, eru sjö sjöundir og sextíu og tvær sjöundir, eða sextíu og níu vikur ára, samkvæmt þessu spádómsorði. Síðustu spádómsvikunni er skipt til helminga og í henni miðri "mun hann afnema sláturfórn og matfórn", en það gerði Jesús Kristur með sinni eigin fórn, sem hið fullkomna lamb Guðs, eftir að hafa haft jarðneska þjónustu á hendi í þrjú og hálft ár, eða hálfa viku samkvæmt þessu spádómsorði í Daníel. Jesús gjörði sannarlega "fastan sáttmála við marga" meðan á jarðneskri þjónustu Hans stóð.
En Kristur er kominn sem æðsti prestur hinna komandi gæða. Hann gekk inn í gegnum hina stærri og fullkomnari tjaldbúð, sem ekki er með höndum gjörð, það er að segja er ekki af þessari sköpun. Ekki fór hann með blóð hafra og kálfa, heldur með eigið blóð, inn í hið heilaga í eitt skipti fyrir öll og aflaði eilífrar lausnar. Ef blóð hafra og nauta og askan af kvígu, stráð á menn, er óhreinir hafa gjörst, helgar til ytri hreinleika, hve miklu fremur mun þá blóð Krists hreinsa samvisku vora frá dauðum verkum, til að þjóna Guði lifanda, þar sem Kristur fyrir eilífan anda bar fram sjálfan sig sem lýtalausa fórn fyrir Guði. (Hebreabréfið 9:11-14)
Þegar Jesús dó á krossinum á Golgatahæð rifnaði fortjaldið í musterinu, sem ákveðin vísbending Guðs um að hinn fyrri sáttmáli væri liðinn undir lok. En Ísraelsmenn höfnuðu Jesú Kristi sem Messíasi og saumuðu fortjaldið saman á ný og héldu áfram uppteknum hætti. Með verkum sínum tróðu þeir fótum blóð Guðssonarins og kölluðu yfir sig reiði Guðs.
Það var Títus sem árið 70 e.Kr. jafnaði Jerúsalem og musterið við jörðu. Spádómur Daníels hafði ræst.
Síðari helmingur síðustu vikunnar í spádómi Daníels verður þriggja og hálfs árs þrengingaskeið, þegar Antí-kristur mun ríkja á jörðinni. Þar með lýkur lokaglímu Guðs við hina útvöldu þjóð sína, Gyðinga. Þrengingarnar miklu eru í raun uppgjör Guðs við Ísrael, en allar þjóðir jarðarinnar munu með einhverjum hætti blandast í þau átök.
Tímaskeiðið milli fyrri hluta síðustu vikunnar og hins seinni er tvö þúsund ára náðartími. Það er sá tími er Guð ætlaði söfnuði sínum, og Hann starfar sérstaklega meðal þeirra sem ekki eru Gyðingar.
Tímalengd þrenginganna er ágreiningsefni meðal kristinna manna, en vitnisburður Ritninganna er skýr:
Og láttu forgarðinn, sem er fyrir utan musterið, vera fyrir utan og mæl hann ekki, því að hann er fenginn heiðingjunum, og þeir munu fótum troða borgina helgu í fjörutíu og tvo mánuði. (Opinberunarbókin 11:2)
Vottana mína tvo mun ég láta flytja spádómsorð í eitt þúsund tvö hundruð og sextíu daga, sekkjum klædda. (Opinberunarbókin 11:3)
En konan flýði út á eyðimörkina, þar sem Guð hefur búið henni stað og þar sem séð verður fyrir þörfum hennar í eitt þúsund og tvö hundruð og sextíu daga. (Opinberunarbókin 12:6)
Og því var gefinn munnur, er talaði stóryrði og guðlastanir, og lofað að fara því fram í fjörutíu og tvo mánuði. (Opinberunarbókin 13:5)
Allir þeir, sem hafa ekki gefið Guði hjarta sitt og líf, og þeir sem ekki lifa sigrandi lífi, þ.e. ganga í því andlega ljósi sem Guð hefur gefið þeim, munu verða eftir hér á jörðinni, meðan á þrengingunum stendur:
Og því var gefinn munnur, er talaði stóryrði og guðlastanir, og lofað að fara því fram í fjörutíu og tvo mánuði. Og það lauk upp munni sínum til lastmæla gegn Guði, til að lastmæla nafni hans og tjaldbúð hans og þeim, sem á himni búa. Og því var leyft að heyja stríð við hina heilögu og sigra þá, og því var gefið vald yfir sérhverri kynkvísl og lýð, tungu og þjóð. Og allir þeir, sem á jörðunni búa, munu tilbiðja það, hver og einn sá er eigi á nafn sitt ritað frá grundvöllun veraldar í lífsins bók lambsins, sem slátrað var. (Opinberunarbókin 13:5-8)
Við lok þrenginganna mun Jesús Kristur koma með sínum heilögu tíþúsundum og stofnsetja þúsund ára friðarríki sitt á jörðinni. Hann mun ganga í dóm við þjóðirnar sem munu safnast til átaka í Austurlöndum nær.
Þá sá ég himininn opinn, og sjá: Hvítur hestur. Sá, sem á honum sat, heitir Trúr og Sannur, hann dæmir og berst með réttvísi. Augu hans eru sem eldslogi og á höfði hans eru mörg ennisdjásn. Og hann ber nafn ritað, sem enginn þekkir nema hann sjálfur. Hann er skrýddur skikkju, blóði drifinni, og nafn hans er: Orðið Guðs. Og hersveitirnar, sem á himni eru, fylgdu honum á hvítum hestum, klæddar hvítu og hreinu líni. Og af munni hans gengur út biturt sverð að slá þjóðirnar með, og hann stjórnar þeim með járnsprota. Og hann treður vínþröng heiftarreiði Guðs hins alvalda. Og á skikkju sinni og lend sinni hefur hann ritað nafn: "Konungur konunga og Drottinn drottna." Og ég sá einn engil, sem stóð á sólunni. Hann hrópaði hárri röddu til allra fuglanna, sem flugu um himinhvolfið: "Komið, safnist saman til hinnar miklu máltíðar Guðs til þess að eta hold konunga og hold herforingja og hold kappa og hold hesta og þeirra, sem á þeim sitja, og hold allra, bæði frjálsra og ófrjálsra, smárra og stórra." Og ég sá dýrið og konunga jarðarinnar og hersveitir þeirra safnaðar saman til að heyja stríð við þann, sem á hestinum sat, og við herlið hans. Og dýrið var handtekið og ásamt því falsspámaðurinn, sem táknin gjörði í augsýn þess, en með þeim leiddi hann afvega þá, sem tekið höfðu við merki dýrsins, og þá, sem tilbeðið höfðu líkneski þess. Báðum þeim var kastað lifandi í eldsdíkið, sem logar af brennisteini. Og hinir voru drepnir með sverði þess, er á hestinum sat, sverðinu, sem út gekk af munni hans, og allir fuglarnir söddust af hræjum þeirra. (Opinberunarbókin 19:11-21)
Við endurkomu Jesú Krists verður allt afl hins illa bundið í þúsund ár og jörðin hreinsuð af öllum áhrifum og valdi syndarinnar.
Nú sá ég engil stíga niður af himni. Hann hélt á lykli undirdjúpsins og stórum fjötri í hendi sér. Og hann tók drekann, þann gamla höggorm, sem er djöfull og Satan, og batt hann um þúsund ár. Hann kastaði honum í undirdjúpið og læsti og setti innsigli yfir, svo að hann leiddi ekki framar þjóðirnar afvega, allt til þess er fullnuðust þúsund árin. Eftir það á hann að vera leystur um stuttan tíma. Og ég sá hásæti og menn settust í þau og dómsvald var þeim fengið, og ég sá sálir þeirra, sem hálshöggnir höfðu verið sakir vitnisburðar Jesú og sakir orðs Guðs. Það voru þeir hinir sömu sem höfðu ekki tilbeðið dýrið né líkneski þess og ekki fengið merki á enni sér og hönd. Og þeir lifnuðu og ríktu með Kristi um þúsund ár. En aðrir dauðir lifnuðu ekki fyrr en þúsund árin voru liðin. Þetta er fyrri upprisan. Sæll og heilagur er sá, sem á hlut í fyrri upprisunni. Yfir þeim hefur hinn annar dauði ekki vald, heldur munu þeir vera prestar Guðs og Krists og þeir munu ríkja með honum um þúsund ár. (Opinberunarbókin 20:1-6)
***
En yður, sem þrengingu líðið, veitir hann hvíld ásamt oss, þegar Drottinn Jesús opinberast af himni með englum máttar síns. Hann kemur í logandi eldi og lætur hegningu koma yfir þá, sem þekkja ekki Guð, og yfir þá, sem hlýða ekki fagnaðarerindinu um Drottin vorn Jesú. Þeir munu sæta hegningu, eilífri glötun, fjarri augliti Drottins og fjarri dýrð hans og mætti, á þeim degi, er hann kemur til að vegsamast meðal sinna heilögu og hljóta lof meðal allra, sem trú hafa tekið. Og þér hafið trúað þeim vitnisburði, sem vér fluttum yður. Þess vegna biðjum vér og alla tíma fyrir yður, að Guð vor álíti yður maklega köllunarinnar og fullkomni allt hið góða, sem þér viljið og vinnið í trú og með krafti Guðs, svo að nafn Drottins vors Jesú verði dýrlegt í yður og þér í honum fyrir náð Guðs vors og Drottins Jesú Krists. (2. Þessaloníkubréf 1:7-12)
Ég vil ekki, bræður mínir, að yður sé ókunnugt um þennan leyndardóm, til þess að þér skuluð ekki með sjálfum yður ætla yður hyggna. Forherðing er komin yfir nokkurn hluta af Ísrael og varir þangað til heiðingjarnir eru allir komnir inn. Og þannig mun allur Ísrael frelsaður verða, eins og ritað er: Frá Síon mun frelsarinn koma og útrýma guðleysi frá Jakob. (Rómverjabréfið 11:25-26)
Við endurkomu Drottins mun verða breyting á högum Ísraelsþjóðarinnar. Gyðingar munu snúa sér til Drottins og komast til þekkingar á því, að Hann er í sannleika sá Messías, sem þeir hafa beðið eftir alla tíð. Jerúsalemborg mun fá þann sess, sem hún hefur í áætlun Guðs, og borgin mun verða þungamiðja tilbeiðslu hins eina sanna Guðs. Sakaría spámaður fékk opinberun um þetta:
Og Drottinn mun út fara og berjast við þessar þjóðir, eins og þegar hann barðist forðum á orrustudeginum. Fætur hans munu á þeim degi standa á Olíufjallinu, sem er austanvert við Jerúsalem, og Olíufjallið mun klofna um þvert frá austri til vesturs, og þar mun verða geysivíður dalur, því að annar hluti fjallsins mun undan síga til norðurs, en hinn til suðurs. En þér munuð flýja í fjalldal minn, því að fjalldalurinn nær til Asal. Og þér munuð flýja, eins og þér flýðuð undan landskjálftanum á dögum Ússía Júdakonungs. En Drottinn, Guð minn, mun koma og allir heilagir með honum. Á þeim degi mun hvorki verða hiti, kuldi né frost, og það mun verða óslitinn dagur - hann er Drottni kunnur - hvorki dagur né nótt, og jafnvel um kveldtíma mun vera bjart. Á þeim degi munu lifandi vötn út fljóta frá Jerúsalem, og mun annar helmingur þeirra falla í austurhafið, en hinn helmingurinn í vesturhafið. Skal það verða bæði sumar og vetur. Drottinn mun þá vera konungur yfir öllu landinu. Á þeim degi mun Drottinn vera einn og nafn hans eitt. (Sakaría 14:3-9)
En allir þeir, sem eftir verða af öllum þeim þjóðum, sem farið hafa móti Jerúsalem, munu á hverju ári fara upp þangað til þess að falla fram fyrir konunginum, Drottni allsherjar, og til að halda laufskálahátíðina. En þeir menn af kynkvíslum jarðarinnar, sem ekki fara upp til Jerúsalem til þess að falla fram fyrir konunginum, Drottni allsherjar, yfir þá mun engin regnskúr koma. Og ef kynkvísl Egyptalands fer eigi upp þangað og kemur ekki, þá mun sama plágan koma yfir þá sem Drottinn lætur koma yfir þær þjóðir, er eigi fara upp þangað til að halda laufskálahátíðina. Þetta mun verða hegning Egypta og hegning allra þeirra þjóða, sem eigi fara upp þangað, til þess að halda laufskálahátíðina. Á þeim degi skal standa á bjöllum hestanna: "Helgaður Drottni," og katlarnir í húsi Drottins munu verða eins stórir og fórnarskálarnar fyrir altarinu. Og sérhver ketill í Jerúsalem og í Júda mun helgaður vera Drottni allsherjar, og allir þeir sem fórnfæra vilja, munu koma og taka einhvern þeirra og sjóða í, og á þeim degi mun enginn mangari framar vera í húsi Drottins allsherjar. (Sakaría 14:16-21)
Endurkomu Krists má ekki rugla saman við burthrifninguna. Við burthrifninguna kemur Drottinn á skýjum himins, til að sækja þá sem lifa sigrandi lífi á jörðinni og reisa upp þá sem dánir eru í trú á Krist. Við þessa komu sína mun Drottinn ekki snerta jörðina, heldur mun hann kalla menn til fundar við sig í loftinu.
Við endurkomuna, sem verður þremur og hálfu ári síðar, mun Drottinn koma til jarðar og fætur hans munu kljúfa Olíufjallið. Við þessa komu Drottins munu hinar heilögu tíþúsundir, eða brúður Drottins, vera með Honum. Drottinn mun á þeim degi ganga í dóm við þjóðirnar og taka völdin hér á jörðinni í sínar hendur.
Um þessa menn spáði líka Enok, sjöundi maður frá Adam, er hann segir: "Sjá, Drottinn er kominn með sínum þúsundum heilagra til að halda dóm yfir öllum og til að sanna alla óguðlega menn seka um öll þau óguðlegu verk, sem þeir hafa drýgt, og um öll þau hörðu orð, sem óguðlegir syndarar hafa talað gegn honum." (Júdasarbréfið 1:14,15)