11. K A F L I
Guðleg lækning
Sjúkdómar og veikindi eru afleiðing syndarinnar. Fyrir syndafallið voru sjúkdómar og hrörnun ekki til. Maðurinn var skapaður sem eilíf vera, en syndin bar með sér dauðann. Í dauða og upprisu Drottins Jesú Krists er unninn fullkominn sigur yfir syndinni og einnig yfir sjúkdómum. Fullkominn vilji Guðs er að maðurinn sé heilbrigður og að honum vegni vel.
Ég bið þess, minn elskaði, að þér vegni vel í öllum hlutum og að þú sért heill heilsu, eins og sálu þinni vegnar vel. (3. Jóhannesarbréf 1:2)
Þjáning Drottins á krossinum er það gjald sem greitt var fyrir lækningu líkama okkar.
Hann var fyrirlitinn, og menn forðuðust hann, harmkvælamaður og kunnugur þjáningum, líkur manni, er menn byrgja fyrir andlit sín, fyrirlitinn og vér mátum hann einskis. En vorar þjáningar voru það, sem hann bar, og vor harmkvæli, er hann á sig lagði. Vér álitum hann refsaðan, sleginn af Guði og lítillættan, en hann var særður vegna vorra synda og kraminn vegna vorra misgjörða. Hegningin, sem vér höfðum til unnið, kom niður á honum, og fyrir hans benjar urðum vér heilbrigðir. Vér fórum allir villir vega sem sauðir, stefndum hver sína leið, en Drottinn lét misgjörð vor allra koma niður á honum. Hann var hrjáður, en hann lítillætti sig og lauk eigi upp munni sínum. Eins og lamb, sem leitt er til slátrunar, og eins og sauður þegir fyrir þeim, er klippa hann, lauk hann eigi upp munni sínum. Með þrenging og dómi var hann burt numinn, og hver af samtíðarmönnum hans hugsaði um það? Hann var hrifinn burt af landi lifenda, fyrir sakir syndar míns lýðs var hann lostinn til dauða. (Jesaja 53:3-8)
Þegar kvöld var komið, færðu menn til hans marga, er haldnir voru illum öndum. Illu andana rak hann út með orði einu, og alla þá, er sjúkir voru, læknaði hann. Það átti að rætast, sem sagt er fyrir munn Jesaja spámanns: "Hann tók á sig mein vor og bar sjúkdóma vora." (Matteusarguðspjall 8:16,17)
Hann bar sjálfur syndir vorar á líkama sínum upp á tréð, til þess að vér skyldum deyja frá syndunum og lifa réttlætinu. Fyrir hans benjar eruð þér læknaðir. (1. Pétursbréf 2:24)
Þannig var Kristi fórnfært í eitt skipti til þess að bera syndir margra, og í annað sinn mun hann birtast, ekki sem syndafórn, heldur til hjálpræðis þeim, er hans bíða. (Hebreabréfið 9:28)
Því að Mannssonurinn er ekki kominn til þess að láta þjóna sér, heldur til að þjóna og gefa líf sitt til lausnargjalds fyrir marga. (Markúsarguðspjall 10:45)
Kristur keypti oss undan bölvun lögmálsins með því að verða bölvun fyrir oss, því að ritað er: "Bölvaður er hver sá, sem á tré hangir." Þannig skyldi heiðingjunum hlotnast blessun Abrahams í Kristi Jesú, og vér öðlast fyrir trúna andann, sem fyrirheitið var. (Galatabréfið 3:13,14)
Þegar Jesús Kristur gekk hér um á jörðinni, fylgdu kraftaverk og hvers kyns lækningar í kjölfar Hans. Það var Honum eðlilegt að teygja fram hönd sína til hjálpar þeim sem slegnir voru veikindum eða þjáðust af sjúkdómum.
Þér vitið, hvað gjörst hefur um alla Júdeu, en hófst í Galíleu eftir skírnina, sem Jóhannes prédikaði. Það er sagan um Jesú frá Nasaret, hvernig Guð smurði hann heilögum anda og krafti. Hann gekk um, gjörði gott og græddi alla, sem af djöflinum voru undirokaðir, því Guð var með honum. Vér erum vottar alls þess, er hann gjörði, bæði í landi Gyðinga og í Jerúsalem. Og hann hengdu þeir upp á tré og tóku af lífi. En Guð uppvakti hann á þriðja degi og lét hann birtast, ekki öllum lýðnum, heldur þeim vottum, sem Guð hafði áður kjörið, oss, sem átum og drukkum með honum, eftir að hann var risinn upp frá dauðum. Og hann bauð oss að prédika fyrir lýðnum og vitna, að hann er sá dómari lifenda og dauðra, sem Guð hefur fyrirhugað. Honum bera allir spámennirnir vitni, að sérhver, sem á hann trúir, fái fyrir hans nafn fyrirgefningu syndanna." Meðan Pétur var enn að mæla þessi orð, kom heilagur andi yfir alla þá, er orðið heyrðu. Hinir trúuðu Gyðingar, sem komið höfðu með Pétri, urðu furðu lostnir, að heilögum anda, gjöf Guðs, skyldi einnig úthellt yfir heiðingjana, því þeir heyrðu þá tala tungum og mikla Guð. (Postulasagan 10:37-46)
Lækningar vegna fyrirbæna og handayfirlagningar hafa síðan verið sjálfsagður hluti hinnar kristnu þjónustu. Að vísu má segja, að ýmsar kristnar kirkjudeildir hafi glatað þessari náðargjöf, en hún hefur engu að síður verið við lýði hjá kristinni kirkju í gegnum aldir og ár. Stöðugt berast vitnisburðir um guðlega lækningu og hvers konar kraftaverk. Sá, sem þessar línur ritar, hefur oftsinnis verið vitni að því að guðlegur kraftur hefur læknað fólk, þar sem aðrar tilraunir til lækningar báru ekki árangur.
Sé einhver sjúkur yðar á meðal, þá kalli hann til sín öldunga safnaðarins og þeir skulu smyrja hann með olíu í nafni Drottins og biðjast fyrir yfir honum. Trúarbænin mun gjöra hinn sjúka heilan, og Drottinn mun reisa hann á fætur. Þær syndir, sem hann kann að hafa drýgt, munu honum verða fyrirgefnar. Játið því hver fyrir öðrum syndir yðar og biðjið hver fyrir öðrum, til þess að þér verðið heilbrigðir. Kröftug bæn réttláts manns megnar mikið. (Jakobsbréfið 5:14-16)
Við gerum okkur að sjálfsögðu grein fyrir því, að læknar og hjúkrunarfólk eru af hinu góða, og vinna mikið og óeigingjarnt starf. En það er svo ótalmargt sem færustu læknar og hjúkrunarfólk ráða ekki við, bæði gagnvart þeim sjúkdómum sem herja á sál mannsins og líkama. Þar sem getu læknavísindanna sleppir, tekur Guð við. Í raun má segja að læknirinn geti ekki annað en bundið um meinið, það er Guð sem græðir.
Eitt sinn liggur það fyrir manninum að deyja og eftir það er dómurinn, segir í Hebreabréfinu. Það er ljóst að maðurinn er undirorpinn dauðanum og að lokum mun hann verða lífi þessa jarðneska líkama yfirsterkari. Það er afleiðing syndarinnar, en í trúnni á Jesú Krist er broddur dauðans brotinn, og sá maður sem deyr í trú, fer til fundar við Drottin. Lífið verður hinum trúaða manni Kristur, og dauðinn ávinningur.
Sá tími kemur, að sjúkdómar og dauði munu ekki framar herja á manninn, en þar til sú stund rennur upp, verðum við að hafa í huga að almáttugur Guð er hæli okkar og styrkur.
Og hann sagði: "Ef þú hlýðir gaumgæfilega raust Drottins Guðs þíns og gjörir það, sem rétt er fyrir honum, gefur gaum boðorðum hans og heldur allar skipanir hans, þá vil ég engan þann sjúkdóm á þig leggja, sem ég lagði á Egypta, því ég er Drottinn, græðari þinn." (2. Mósebók 15:26)
Ýmsir sjúkdómar stafa af andsetningu, eða áþján illra anda, þannig að útrekstur slíkra afla er einnig hluti af þeirri þjónustu að lækna fólk og varðveita í heilbrigði. Jesús Kristur gaf fylgjendum sínum skipun um að sinna þessari þjónustu og gaf þeim það vald sem þurfti til að hreinsa menn og konur af valdi hins illa.
Hann sagði við þá: "Farið út um allan heim, og prédikið fagnaðarerindið öllu mannkyni. Sá sem trúir og skírist, mun hólpinn verða, en sá sem trúir ekki, mun fyrirdæmdur verða. En þessi tákn munu fylgja þeim, er trúa: Í mínu nafni munu þeir reka út illa anda, tala nýjum tungum, taka upp höggorma, og þó að þeir drekki eitthvað banvænt, mun þeim ekki verða meint af. Yfir sjúka munu þeir leggja hendur, og þeir verða heilir." (Markúsarguðspjall 16:15-18)
Hann skipaði tólf, er skyldu vera með honum og hann gæti sent út að prédika, með valdi að reka út illa anda. (Markúsarguðspjall 3:14,15)
Þeir lögðu af stað og prédikuðu, að menn skyldu gjöra iðrun, ráku út marga illa anda og smurðu marga sjúka með olíu og læknuðu þá. (Markúsarguðspjall 6:12,13)
Hann kallaði saman þá tólf og gaf þeim mátt og vald yfir öllum illum öndum og til að lækna sjúkdóma. Hann sendi þá að boða Guðs ríki og græða sjúka (Lúkasarguðspjall 9:1,2)
Læknið sjúka, vekið upp dauða, hreinsið líkþráa, rekið út illa anda. Gefins hafið þér fengið, gefins skuluð þér láta í té. (Matteusarguðspjall 10:8)
Jesús er fordæmi okkar, og á sínum hérvistardögum sinnti Hann þeirri þjónustu við þá, sem af Djöflinum voru undirokaðir, að leysa þá undan valdi hans.
En einn úr mannfjöldanum svaraði honum: "Meistari, ég færði til þín son minn, sem málleysis andi er í. Hvar sem andinn grípur hann, slengir hann honum flötum, og hann froðufellir, gnístir tönnum og stirðnar upp. Ég bað lærisveina þína að reka hann út, en þeir gátu það ekki." Jesús svarar þeim: "Ó, þú vantrúa kynslóð, hversu lengi á ég að vera hjá yður? Hversu lengi á ég að umbera yður? Færið hann til mín." Þeir færðu hann þá til Jesú, en um leið og andinn sá hann, teygði hann drenginn ákaflega, hann féll til jarðar, veltist um og froðufelldi. Jesús spurði þá föður hans: "Hve lengi hefur honum liðið svo?" Hann sagði: "Frá bernsku. Og oft hefur hann kastað honum bæði í eld og vatn til að fyrirfara honum. En ef þú getur nokkuð, þá sjá aumur á okkur og hjálpa okkur." Jesús sagði við hann: "Ef þú getur! Sá getur allt sem trúir." Jafnskjótt hrópaði faðir sveinsins: "Ég trúi, hjálpa þú vantrú minni." Nú sér Jesús, að mannfjöldi þyrpist að. Þá hastar hann á óhreina andann og segir: "Þú dumbi, daufi andi, ég býð þér, far út af honum, og kom aldrei framar í hann." Þá æpti andinn, teygði hann mjög og fór, en sveinninn varð sem nár, svo að flestir sögðu: "Hann er dáinn." En Jesús tók í hönd honum og reisti hann upp, og hann stóð á fætur. Þegar Jesús var kominn inn og orðinn einn með lærisveinum sínum, spurðu þeir hann: "Hví gátum vér ekki rekið hann út?" Hann mælti: "Þetta kyn verður eigi út rekið nema með bæn." (Markúsarguðspjall 9:17-29)
Hann gekk ofan með þeim og nam staðar á sléttri flöt. Þar var stór hópur lærisveina hans og mikill fjöldi fólks úr allri Júdeu, frá Jerúsalem og sjávarbyggðum Týrusar og Sídonar, er komið hafði til að hlýða á hann og fá lækning meina sinna. Einnig voru þeir læknaðir, er þjáðir voru af óhreinum öndum. (Lúkasarguðspjall 6:17,18)
Á þeirri stundu læknaði hann marga af sjúkdómum, meinum og illum öndum og gaf mörgum blindum sýn. (Lúkasarguðspjall 7:21)
Og konur nokkrar, er læknaðar höfðu verið af illum öndum og sjúkdómum. Það voru þær María, kölluð Magdalena, er sjö illir andar höfðu farið úr. (Lúkasarguðspjall 8:2)
Menn hafa um langan aldur haft skiptar skoðanir á því hvort maður, sem er frelsaður í blóði lambsins og fylltur af Heilögum Anda, geti verið andsettur. Því er til að svara, að maður í þeirri stöðu getur að sjálfsögðu ekki verið undir valdi hins illa með sama hætti og syndari, sem lætur stjórnast af fýsnum holdsins. Aftur á móti getur kristinn maður verið þjáður af illum öflum, sem herja á hann og reyna að valda hvers kyns miska. Barátta hins kristna manns er í hans eigin hjarta, milli holds og anda. Andlegt vald getur að sjálfsögðu haft áhrif á holdlega hugsun þess manns, en hið illa getur ekki setið í hásæti hjartans á sama tíma og Drottinn Jesús Kristur hefur tekið sér þar bólfestu fyrir Heilagan Anda.
Til að taka á móti lækningu og lifa undir blessun Guðs, þurfa menn að snúa baki við syndinni, lifa í hlýðni við Orð Guðs og bera fram bón sína og beiðni í auðmjúkri bæn frammi fyrir Guði.
Þegar beðið er fyrir sjúkum er oft notast við olíu, og er hinn sjúki þá smurður áður en lagðar eru hendur yfir hann og bæn gjörð. Þetta er boð hins Nýja sáttmála og var einnig hluti af Gamla sáttmálanum. Það er ekki olían sem læknar, heldur er um að ræða að olían verður snertiflötur trúarinnar og táknmynd Heilags Anda. Það má geta þess að Guð læknar fólk einnig oft gegnum predikun Orðs síns og gegnum gjafir Andans s.s. lækningagjöf, þekkingarorð og trú og einnig fyrir handayfirlagningu án notkunar olíu.
Við sjáum einnig dæmi þess í Ritningunum að Guð notaði undarlegustu aðferðir til að snerta lýð sinn. Í Postulasögunni er sagt frá því að skuggi Péturs hafi borið með sér smurningu:
Fyrir hendur postulanna gjörðust mörg tákn og undur meðal lýðsins. Allur söfnuðurinn kom einum huga saman í Súlnagöngum Salómons. Engir aðrir þorðu að samlagast þeim, en fólk virti þá mikils. Og enn fleiri urðu þeir, sem trúðu á Drottin, fjöldi karla og kvenna. Menn báru jafnvel sjúka út á strætin og lögðu þá á rekkjur og börur, ef verða mætti, er Pétur gengi hjá, að alltént skugginn af honum félli á einhvern þeirra. Einnig kom fjöldi fólks frá borgunum umhverfis Jerúsalem og flutti með sér sjúka menn og þjáða af óhreinum höndum. Þeir læknuðust allir. (Postulasagan 5:12-16)
Páll postuli var einnig mjög sérstakur Guðs þjónn, og Guð vann óvenjuleg kraftaverk fyrir hendur hans. Í Postulasögunni segir af því að sveitadúkar og forklæði af líkama hans báru með sér smurningu til lækningar:
Guð gjörði óvenjuleg kraftaverk fyrir hendur Páls. Það bar við, að menn lögðu dúka og flíkur af Páli á sjúka, og hurfu þá veikindi þeirra, og illir andar fóru út af þeim. (Postulasagan 19:11,12)
Það er þó ekki í hinum efnislegu hlutum sem lækningarkrafturinn býr, heldur geta þeir undir ákveðnum kringumstæðum borið smurningu og nafn Drottins Jesú Krists til þess sem líður og þjáist. En öll lækning er í Hans nafni, fyrir það verk sem Hann vann fullkomið á Golgatahæð.