2.  K A F L I

Hinn eini sanni Guð
 
Hér er vitnisburður Ritningarinnar um hinn eina sanna Guð:

En þér eruð mínir vottar, segir Drottinn, og minn þjónn, sem ég hefi útvalið, til þess að þér skylduð kannast við og trúa mér og skilja, að það er ég einn. Á undan mér hefur enginn guð verið búinn til, og eftir mig mun enginn verða til.

Ég, ég er Drottinn, og enginn frelsari er til nema ég.

Það var ég, sem boðaði og hjálpaði og kunngjörði, en enginn annar yðar á meðal, og þér eruð vottar mínir - segir Drottinn. Ég er Guð. (Jesaja 43:10-12)

Svo segir Drottinn, konungur Ísraels og frelsari, Drottinn allsherjar:

Ég er hinn fyrsti og ég er hinn síðasti, og enginn Guð er til nema ég. (Jesaja 44:6)

Skelfist eigi og látið eigi hugfallast. Hefi ég ekki þegar fyrir löngu sagt þér það og boðað það? Þér eruð vottar mínir: Er nokkur Guð til nema ég? Nei, ekkert annað hellubjarg er til, ég veit af engu öðru. (Jesaja 44:8)

Ég er Drottinn og enginn annar. Enginn Guð er til nema ég. Ég hertygjaði þig, þó að þú þekktir mig ekki, svo að menn skyldu kannast við það bæði í austri og vestri, að enginn er til nema ég. Ég er Drottinn og enginn annar. Ég tilbý ljósið og framleiði myrkrið, ég veiti heill og veld óhamingju. Ég er Drottinn, sem gjöri allt þetta. (Jesaja 45:5-7)

Hver hefir boðað þetta frá öndverðu og kunngjört það fyrir löngu? Hefi ég, Drottinn, ekki gjört það?

Enginn Guð er til nema ég. Fyrir utan mig er enginn sannur Guð og hjálpari til. (Jesaja 45:21)

Jesús svaraði: "Æðst er þetta: "Heyr, Ísrael! Drottinn, Guð vor, hann einn er Drottinn." (Markúsarguðspjall 12:29)

Því að enda þótt til séu svo nefndir guðir, hvort heldur er á himni eða á jörðu, - enda eru margir guðir og margir herrar -, þá höfum vér ekki nema einn Guð, föðurinn, sem allir hlutir eru frá og líf vort stefnir til, og einn Drottin, Jesú Krist, sem allir hlutir eru til orðnir fyrir og vér fyrir hann. (1. Korintubréf 8:5)

Vitnisburður Ritningarinnar er ótvíræður um einn Guð. Hann er alls staðar, Hann er alvitur og Hann er alvaldur. Hann er eilífur og opinberast manninum sem hinn mikli "ÉG ER". Frá hinum eina sanna Guði flæða þrír straumar opinberunar, sem við þekkjum vel sem Föður, Orð og Heilagan Anda.

Því að þrír eru þeir sem vitna í himninum: Faðirinn, orðið og heilagur andi, og þessir þrír eru eitt. Og þeir eru þrír sem vitna á jörðunni. (1. Jóhannesarbréf 5:7)

Skilningur á Guðdóminum hefur verið deiluefni um aldir og verður efalaust þar til að menn hverfa úr tímanum og eilífðin tekur við. Það er ljóst að eðli Skapara himins og jarðar verður ekki skilið af okkur, sem erum sköpun Hans. En þó er ljóst af Ritningunum, að Guð kemur til móts við manninn með því að opinbera sig með þeim hætti að maðurinn geti höndlað.

Í upphafi var Orðið, og Orðið var hjá Guði, og Orðið var Guð.

Hann var í upphafi hjá Guði. (Jóhannesarguðspjall 1:1,2)

Þessi orð er að finna í upphafi guðspjallsins, sem kennt er við Jóhannes, en í fjórtánda versi segir:

Og Orðið varð hold, hann bjó með oss, fullur náðar og sannleika, og vér sáum dýrð hans, dýrð, sem sonurinn eini á frá föðurnum. (Jóhannesarguðspjall 1:14)

Það er öllum ljóst, sem lesa þessi orð og skilja beinum skilningi, að guðspjallamaðurinn er að segja frá því, að Jesús hafi verið með Guði og Hann hafi verið Guð, en síðar hafi hann komið og tekið sér bólfestu hjá mönnum, fullur náðar og sannleika.

Í kenningu sinni vísaði Jesús oft til þessara sanninda og varð að líða ofsókn fyrir. Hann sagði m.a.

Ég er ekki lengur í heiminum. Þeir eru í heiminum, en ég kem til þín. Heilagi faðir, varðveit þá í þínu nafni, því nafni, sem þú hefur gefið mér, svo að þeir verði eitt eins og við.

(Jóhannesarguðspjall 17:11)

Ég bið ekki einungis fyrir þessum, heldur og fyrir þeim, sem á mig trúa fyrir orð þeirra, að allir séu þeir eitt, eins og þú, faðir, ert í mér og ég í þér, svo séu þeir einnig í okkur, til þess að heimurinn trúi, að þú hefur sent mig. Og ég hef gefið þeim þá dýrð, sem þú gafst mér, svo að þeir séu eitt, eins og við erum eitt, ég í þeim og þú í mér, svo að þeir verði fullkomlega eitt, til þess að heimurinn viti, að þú hefur sent mig og að þú hefur elskað þá, eins og þú hefur elskað mig. (Jóhannesarguðspjall 17:20-23)

Í fyrstu Mósebók segir eftirfarandi:

Guð sagði: "Vér viljum gjöra manninn eftir vorri mynd, líkan oss, og hann skal drottna yfir fiskum sjávarins og yfir fuglum loftsins og yfir fénaðinum og yfir villidýrunum og yfir öllum skriðkvikindum, sem skríða á jörðinni." (1. Mósebók 1:26)

Þegar þetta vers er lesið, sjáum við að Guð talar um sjálfan sig í fleirtölu, en mynd og líking Guðs er þó ein.

Þetta er ekki eina tilfellið, þar sem Guð opinberar sig í Orðinu með þessum hætti, því í ellefta kafla fyrstu Mósebókar getur að líta viðlíka áherslu á guðdóminn í fleirtölu, en þar segir:

Og Drottinn mælti: "Sjá, þeir eru ein þjóð og hafa allir sama tungumál, og þetta er hið fyrsta fyrirtæki þeirra. Og nú mun þeim ekkert ófært verða, sem þeir taka sér fyrir hendur að gjöra. Gott og vel, stígum niður og ruglum þar tungumál þeirra, svo að enginn skilji framar annars mál." Og Drottinn tvístraði þeim þaðan út um alla jörðina, svo að þeir urðu af að láta að byggja borgina. (1. Mósebók 11:6-8)

Það er ekki einvörðungu í Gamla testamentinu, að Orðið gerir mönnum ljóst að guðdómurinn er Faðir, Sonur og Heilagur Andi. Í kristniboðskipuninni í Matteusarguðspjalli kemur það einnig í ljós:

Og Jesús gekk til þeirra, talaði við þá og sagði: "Allt vald er mér gefið á himni og jörðu. Farið því og gjörið allar þjóðir að lærisveinum, skírið þá í nafni föður, sonar og heilags anda, og kennið þeim að halda allt það, sem ég hef boðið yður. Sjá, ég er með yður alla daga allt til enda veraldar." (Matteusarguðspjall 28:18-20)

Gríska orðið, sem þýtt er með orðinu "nafni" í textanum hér að ofan, er með ákveðnum greini og í eintölu í frumtextanum, og ber því glögglega með sér að eitt nafn er fulltrúi Föður, Sonar og Heilags Anda.

Þá kemur Jesús frá Galíleu að Jórdan til Jóhannesar að taka skírn hjá honum. Jóhannes vildi varna honum þess og sagði: "Mér er þörf að skírast af þér, og þú kemur til mín!" Jesús svaraði honum: "Lát það nú eftir. Þannig ber okkur að fullnægja öllu réttlæti." Og hann lét það eftir honum. En þegar Jesús hafði verið skírður, sté hann jafnskjótt upp úr vatninu. Og þá opnuðust himnarnir, og hann sá anda Guðs stíga niður eins og dúfu og koma yfir sig. Og rödd kom af himnum: "Þessi er minn elskaði sonur, sem ég hef velþóknun á." (Matteusarguðspjall 3:13-17)

Svo bar við á þeim dögum, að Jesús kom frá Nasaret í Galíleu og var skírður af Jóhannesi í Jórdan. Um leið og hann sté upp úr vatninu, sá hann himnana ljúkast upp og andann stíga niður yfir sig eins og dúfu. Og rödd kom af himnum: "Þú ert minn elskaði sonur, á þér hef ég velþóknun." Þá knúði andinn hann út í óbyggðina. (Markúsarguðspjall 1:9-12)

Í þessum versum getur að líta þann einstaka atburð, er öll þrenning guðdómsins er að verki á sama tíma. Jesús, Sonurinn, er að taka skírn, Faðirinn talar þannig að allir viðstaddir heyra röddu Hans og Heilagur Andi stígur niður í dúfulíki.

Faðirinn hafði helgað jörðina með nærveru sinn fyrir fæðingu Sonarins. Sonurinn helgaði það tímaskeið er hann þjónaði hér á jörðinni, en eftir að Hann er uppnuminn til himins, er það Heilagur Andi sem er sendur til að starfa í börnum Guðs á jörðinni.

Í fyrra Korintubréfi er postulinn Páll að kveðja og blessa systkini sín í Korintu og við það tækifæri biður hann þeim blessunar alls guðdómsins, þ.e. Föður, Sonar og Heilags Anda:

Heilsið hver öðrum með heilögum kossi. Allir heilagir biðja að heilsa yður. Náðin Drottins Jesú Krists, kærleiki Guðs og samfélag heilags anda sé með yður öllum. (2. Korintubréf 13:12,13)

Það má með sanni segja að þessi kveðja er innileg og elskuleg, svo mjög að það er tæpast hægt að gera betur.