9. K A F L I
Upprisa dauðra
Konur heimtu aftur sína framliðnu upprisna. Aðrir voru pyndaðir og þágu ekki lausn til þess að þeir öðluðust betri upprisu. (Hebreabréfið 11:35)
Í þessu versi í Hebreabréfinu er verið að ræða um hetjur trúarinnar og það sem þær lögðu á sig til að eiga hlutdeild í betri upprisu. Upprisa hinna dánu greinist í tvo hluta. Í fyrri upprisunni eiga þeir einir hlutdeild, sem hafa lifað sigrandi trúarlífi, en í hinni síðari verða allir aðrir dánir reistir upp frá dauðum. Þá erum við einnig að tala um kristna menn, sem ekki lifðu sigrandi lífi, og alla syndara.
Fyrri upprisan skiptist í þrjá þætti, en eins og að framan greinir, eru aðeins þeir, sem hafa gengið í því andlega ljósi, sem Guð hefur gefið þeim, með í þeirri upprisu. Við erum að tala um helga menn og konur undir Gamla sáttmálanum, þá sem dáið hafa í sigrandi trú undir Nýja sáttmálanum og þá sem munu deyja, eftir að hafa lifað sigrandi lífi, þar til burthrifningin mun eiga sér stað.
Fyrsti þáttur fyrri upprisunnar hefur þegar gengið um garð, og þá er vísað til þeirra sem risu upp frá dauðum er Jesús reis upp. Orðalagið hjá Matteusi er með þeim hætti, að enginn þarf að efast um að um upprisu holdsins sé að ræða, þar sem hann segir að líkamir helgra látinna manna hafi risið upp:
Þá rifnaði fortjald musterisins í tvennt, ofan frá og niður úr, jörðin skalf og björgin klofnuðu, grafir opnuðust og margir líkamir helgra látinna manna risu upp. Eftir upprisu Jesú gengu þeir úr gröfum sínum og komu í borgina helgu og birtust mörgum. Þegar hundraðshöfðinginn og þeir, sem með honum gættu Jesú, sáu landskjálftann og atburði þessa, hræddust þeir mjög og sögðu: "Sannarlega var þessi maður sonur Guðs." (Matteus 27:51-54)
Því segir ritningin: "Hann steig upp til hæða, hertók fanga og gaf mönnunum gjafir." (Efesus 4:8)
Annar þáttur fyrri upprisunnar mun verða þegar Jesús Kristur kemur aftur til að sækja þá, sem hafa dáið í trú og sigri frá krossdauða Hans og fram að þeim tíma er endurkoma Hans á sér stað. Hann mun einnig hrífa þá með, til fundar við sig í loftinu, sem verða lifandi og reiðubúnir er Hann kemur. Þennan atburð nefna menn burthrifninguna. Í fyrra Þessaloníkubréfi er sagt frá þessum atburði er verða mun:
Því að sjálfur Drottinn mun stíga niður af himni með kalli, með höfuðengils raust og með básúnu Guðs, og þeir, sem dánir eru í trú á Krist, munu fyrst upp rísa. Síðan munum vér, sem eftir lifum, verða ásamt þeim hrifnir burt í skýjum til fundar við Drottin í loftinu. Og síðan munum vér vera með Drottni alla tíma. (1. Þessaloníkubréf 4:16-18)
Páll segir einnig frá þessum merku tímamótum í sögu mannkynsins í fyrra bréfi sínu til Korintumanna:
Sjá, ég segi yður leyndardóm: Vér munum ekki allir sofna, en allir munum vér umbreytast í einni svipan, á einu augabragði, við hinn síðasta lúður. Því lúðurinn mun gjalla og þá munu hinir dauðu upp rísa óforgengilegir, og vér munum umbreytast. Þetta forgengilega á að íklæðast óforgengileikanum og þetta dauðlega að íklæðast ódauðleikanum. En þegar hið forgengilega íklæðist óforgengileikanum og hið dauðlega ódauðleikanum, þá mun rætast orð það, sem ritað er: Dauðinn er uppsvelgdur í sigur. Dauði, hvar er sigur þinn? Dauði, hvar er broddur þinn?
(1. Korintubréf 15:51-55)
Þriðji þáttur hinnar fyrri upprisu, mun verða við upphaf þúsund ára ríkis Jesú Krists hér á jörðinni. Þeir, sem þá munu upp rísa, eru þeir sem hafa látið líf sitt sem píslarvottar í þriggja og hálfs árs þrengingunni, sem mun ganga yfir þessa jörð, áður en Drottinn Jesús Kristur stofnsetur ríki sitt.
Og ég sá hásæti og menn settust í þau og dómsvald var þeim fengið, og ég sá sálir þeirra, sem hálshöggnir höfðu verið sakir vitnisburðar Jesú og sakir orðs Guðs. Það voru þeir hinir sömu sem höfðu ekki tilbeðið dýrið né líkneski þess og ekki fengið merki á enni sér og hönd. Og þeir lifnuðu og ríktu með Kristi um þúsund ár. En aðrir dauðir lifnuðu ekki fyrr en þúsund árin voru liðin. Þetta er fyrri upprisan. (Opinberunarbókin 20:4,5)
Í síðari upprisunni rísa upp allir trúaðir, sem ekki hafa lifað sigrandi lífi, og allir syndarar. Þeir kristnir menn, sem missa af fyrri upprisunni, munu rísa upp til að koma fram fyrir dóm Guðs, þegar hann dæmir alla, sem ekki voru í fyrri upprisunni, við lok þúsund ára ríkisins.
Undrist þetta ekki. Sú stund kemur, þegar allir þeir, sem í gröfunum eru, munu heyra raust hans og ganga fram, þeir, sem gjört hafa hið góða, munu rísa upp til lífsins, en þeir, sem drýgt hafa hið illa, til dómsins. (Jóhannesarguðspjall 5:28,29)
Í þessum versum úr Jóhannesarguðspjalli má lesa, að við hinn mikla dóm hins hvíta hásætis munu verða menn og konur, sem munu ganga inn til lífsins. Það eru þeir kristnu menn, sem ekki lifðu sigrandi lífi. En syndarar munu þar hljóta dóm sinn. Þeir, sem ekki eiga nöfn sín rituð í Lífsbók lambsins, munu enda veru sína í eldsdíkinu.
Þegar þúsund árin eru liðin, mun Satan verða leystur úr fangelsi sínu. Og hann mun út ganga til að leiða þjóðirnar afvega, þær sem eru á fjórum skautum jarðarinnar, Góg og Magóg, og safna þeim saman til stríðs, og tala þeirra er sem sandur sjávarins. Og þeir stigu upp á víðan völl jarðar og umkringdu herbúðir heilagra og borgina elskuðu. En eldur féll af himni ofan og eyddi þeim. Og djöflinum, sem leiðir þá afvega, var kastað í díkið elds og brennisteins, þar sem bæði dýrið er og falsspámaðurinn. Og þeir munu kvaldir verða dag og nótt um aldir alda. Og ég sá mikið hvítt hásæti og þann, sem í því sat. Og fyrir ásjónu hans hvarf himinn og jörð og þeirra sá engan stað. Og ég sá þá dauðu, stóra og smáa, standa frammi fyrir hásætinu, og bókum var lokið upp. Og annarri bók var lokið upp og það er lífsins bók. Og hinir dauðu voru dæmdir, eftir því sem ritað var í bókunum, samkvæmt verkum þeirra. Og hafið skilaði hinum dauðu, þeim sem í því voru, og dauðinn og Hel skiluðu þeim dauðu, sem í þeim voru, og sérhver var dæmdur eftir verkum sínum. Og dauðanum og Helju var kastað í eldsdíkið. Þetta er hinn annar dauði, eldsdíkið. Og ef einhver fannst ekki skráður í lífsins bók, var honum kastað í eldsdíkið. (Opinberunarbókin 20:7-15)
Allir, sem lifað hafa á jörðunni, munu rísa upp frá dauðum, og þeir munu dvelja um alla eilífð á einum þeirra fjögurra staða, sem Biblían greinir frá: Á nýjum himni, á nýrri jörð, í hinni himnesku Jerúsalem, eða í eldsdíkinu. Á nýjum himni verða þeir, sem klæddir eru hvítum skikkjum:
Einn af öldungunum tók þá til máls og sagði við mig: "Þessir, sem skrýddir eru hvítu skikkjunum, hverjir eru þeir og hvaðan eru þeir komnir?" Og ég sagði við hann: "Herra minn, þú veist það." Hann sagði við mig: "Þetta eru þeir, sem komnir eru úr þrengingunni miklu og hafa þvegið skikkjur sínar og hvítfágað þær í blóði lambsins. Þess vegna eru þeir frammi fyrir hásæti Guðs og þjóna honum dag og nótt í musteri hans, og sá, sem í hásætinu situr, mun tjalda yfir þá. Eigi mun þá framar hungra og eigi heldur framar þyrsta og eigi mun heldur sól brenna þá né nokkur hiti. Því að lambið, sem er fyrir miðju hásætinu, mun vera hirðir þeirra og leiða þá til vatnslinda lífsins. Og Guð mun þerra hvert tár af augum þeirra." (Opinberunarbókin 7:13-17)
Á nýrri jörð verða þeir, sem klæddir eru hvítum klæðum:
Þegar það hafði tekið við henni, féllu verurnar fjórar og öldungarnir tuttugu og fjórir niður frammi fyrir lambinu. Þeir höfðu hver um sig hörpu og gullskálar, fullar af reykelsi, það eru bænir hinna heilögu. Og þeir syngja nýjan söng: Verður ert þú að taka við bókinni og ljúka upp innsiglum hennar, því að þér var slátrað og þú keyptir menn Guði til handa með blóði þínu af sérhverri kynkvísl og tungu, lýð og þjóð. Og þú gjörðir þá, Guði vorum til handa, að konungsríki og prestum. Og þeir munu ríkja á jörðunni. (Opinberunarbókin 5:8-10)
Í hinni himnesku Jerúsalem verða þeir, sem klæddir eru dýru líni:
Á miðju stræti borgarinnar, beggja vegna móðunnar, var lífsins tré, sem ber tólf sinnum ávöxt. Á mánuði hverjum gefur það ávöxt sinn, og blöð trésins eru til lækningar þjóðunum. Og engin bölvun mun framar til vera. Og hásæti Guðs og lambsins mun í borginni vera og þjónar hans munu honum þjóna. Þeir munu sjá ásjónu hans og nafn hans mun vera á ennum þeirra. Og nótt mun ekki framar til vera og þeir þurfa ekki lampaljós né sólarljós, því að Drottinn Guð skín á þá og þeir munu ríkja um aldir alda. (Opinberunarbókin 22:2-5)